Over laptops en de afwas doen

Ik had weer computer problemen vandaag. Vanalles dat ineens tilt begon te slaan. En zoals gewoonlijk, sla ik dan zelf een beetje door. Het toetsenbord rammen, keihard tieren en vloeken, u kent dat wel. *If you can’t fix it, hit it.* Wonderbaarlijk genoeg helpt dat écht, soms. Maar nu ging het volgt: mijn lieve anti-virus software was ineens vergeten welke applicaties hij allemaal mag vertrouwen. Wat op zich waarschijnlijk te maken heeft met het feit dat mijn computer zich gisterenavond zelf uitzette -fatal error, mini blue screen, weet u wel. Maak ik mij allang geen zorgen meer om: mijn laptop is een ouder beestje en hij gaat nu eenmaal al eens de mist in wanneer hij in slaapmodus moet gaan. Geen ongesavede documenten laten open staan en er kan niets ernstigs misgaan. Behalve dan je anti-virus die in de war raakt dus, blijkbaar. Zo erg in de war, dat hij zelfs de software voor de/het mousepad (ik weet niet welk lidwoord het moet zijn en hoe heet dat ding eigenlijk in het Nederlands?) gaat wantrouwen. En er niets beter op vindt die dan maar even te blokkeren. Niet echt handig wanneer je geen muis bij de hand hebt. Compleet onbestuurbare computer. Compleet gefrustreerde computergebruiker. Lees: gevloek, getier, geram. En toen vloog hij dus uit (net niet door het raam). “FUCK YOU, IK GA AFWASSEN!”, dacht/riep* ik. Waarop ik woedend naar de keuken stormde en aan de afwas van de vorige dag begon (in het huis van mijn moeder was ik maar een keer per dag af, meestal ’s middags. Op kot, daar zwijgen we over en in mijn toekomstige eigen huis komt zeker een vaatmachine). Toen ik daar zo stond te afwassen en een beetje afgekoeld was, dacht ik, “Ik heb nog nooit gezegd, Fuck you, ik ga AFWASSEN!”. Ik haaaaaaaaaaaaaaaat afwassen met de kracht van tien miljoen brandende zonnen. Maar kijk, voor alles is een eerste keer (en toen verscheen er plots toch weer een glimlach op mijn gezicht).

*ik was zo caught up in the moment dat ik eigenlijk niet weet of ik het enkel in gedachten riep of luidop. Gelukkig was er niemand om het tafereel gade te slaan, dus eigenlijk maakt het niets uit.

Ik was weer gelukkig, dus.

Dean Winchester says, PUDDING!

Pudding!

Een beetje random misschien, vergeef mij, ik had alleen een excuus nodig om die gif (HILARISCHE scene, btw, zoals mijn mede-SPN-fans wel weten) een keer te gebruiken. Ik moest gewoon, noem het maar onweerstaanbare drang 😉

 

En hier nog eens een Learning how to love me, want ik sta klaarblijkelijk een beetje achter. Alweer. Deze is van een paar weken geleden, ik zit intussen al aan pt. XVIII. Oeps.

Learning how to love me, pt. XIV

Learning how to love me, pt. XIV

Advertenties

2 thoughts on “Over laptops en de afwas doen

  1. Klinkt een beetje zoals mijn eigen laptop. Het heeft lang geduurd voor ik kon berusten in het feit dat hij een eigen leven heeft. Hij bepaalt wanneer en hoe en hoe lang je op hem werkt. Als hij beslist om te crashen, dan heb je pech. Rammen en kloppen lijkt niet te werken, hij lijkt er helemaal niet om te geven. Dus ik werk regelmatig op mijn lief zijn laptop. Jammer, want mijn laptop is veel cooler

    • Aiai, spijtig! Dat klinkt nog erger dan de mijne. Ook al helpt kloppen niet meer zo en blijft zijn patroon van crashen random. Dus gelukkig, zelfs al is jouw laptop cooler, heb je dan toch nog die van je lief. We zouden onze laptops naar een school moeten kunnen sturen. Om ze wat manieren bij te brengen 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s