Over skiën en andere dromen

Voor Charlotte, omdat ze zo enthousiast een toffe en mooie toekomst kan schetsen, die moeiteloos zijn weg vindt naar mijn netvlies. En voor Louise en Marie, omdat we er deel van uitmaken. Op de vriendschap, meiden!

“Je moet leren skiën,” zegt Charlotte me. Say what? Skiën, ik? Sneeuw, koude? Ik draai eens met mijn ogen naar haar. Ze kent me toch beter dan dat! “En Louise ook,” vervolgt ze onverstoorbaar. Nu moet ze zich toch nader verklaren. Louise en ik kunnen, in tegenstelling tot onze beste vrienden Charlotte en Marie, niet skiën. Marie trekt zo vaak ze kan richting bergen met genoeg sneeuw. Ze is zelfs monitor. Op dit eigenste moment is ze alweer in voorbereiding om te vertrekken. En ook Charlotte is er niet vies van om door wat sneeuw te glijden. Ze trekt ongeveer ieder jaar wel eens naar koudere oorden. Vaak met haar ouders, maar ze zaagt al lang aan onze oren of we niet eens mee willen gaan. Maar Louise en ik  houden niet van zóveel sneeuw en vooral niet van de barre temperaturen. Nee, als Louise en ik het voor het zeggen hadden, trokken we elke keer naar de zon op vakantie. Maar Charlotte is vastbesloten, “Desnoods gaan we een dagje naar Landgraaf en geven ik en Marie jullie les. Maar het is absoluut noodzakelijk dat jullie NU leren skiën.” “Maar waarom? Je weet toch dat Louise en ik veel liever de zon opzoeken? We houden niet zo van al dat geski,” antwoord ik. Charlotte’s ogen beginnen te fonkelen. Ik weet dat ze nu heel enthousiast een idee gaat beschrijven, en ik begin te glimlachen. Charlotte is leerkracht, en ik prijs de kinderen in haar klassen er gelukkig om (stiekem hoop ik dat wanneer ik zelf ooit kinderen heb, ze veel leerkrachten als Charlotte mogen hebben – en zoals Louise, want ook zij wordt ongetwijfeld één van de meest enthousiaste leerkrachten die ik ooit ben tegengekomen). Maar soms denk ik dat Charlotte een roeping als verkoopster van het één of ander heeft gemist. Ze kan mensen overtuigen, en dat met veel verve. “Wel,” begint ze. Ik maak me mentaal klaar om de film die ze me zal schetsen op mijn netvlies te branden. “Stel je voor, over een paar jaar. Ik heb een fantastische man gevonden en heb kinderen,” haar ogen gaan nog meer fonkelen, ze maakt druk handgebaren en ik glimlach nog breder. Ze vervolgt, “Jij hebt een nog fantastischere man gevonden (want dat zie ik je echt doen) en hebt drie meisjes. Natuurlijk heeft ook Louise een vent en kinderen (laten we eerlijk zijn, Louise wordt -naast de perfecte juffrouw- de perfecte moeder). Marie heeft al een vent, en tegen dan is de rest gevolgd. En dan…” Ja, ook van spanning opbouwen weet Charlotte alles (gelukkig is het hier geen cliffhanger à la come-and-see-next-week). Ik zie het natuurlijk al helemaal voor mij en schud mijn hoofd om het idee dat ze me drie dochters toeschrijft.  Charlotte is niet te stoppen: “Dan gaan we met z’n allen op skivakantie. ’s Morgens zetten we de kinderen af voor een skiles, en wij volwassenen glijden de piste (een niet te moeilijke)  een paar keer af -helemaal à l’aise. En dan gaan we wat drinken. ’s Middags halen we de kinderen op, eten, dutje, weer naar de skiles en we zijn weer vertrokken.” “En dan zoeken we een babysit en gaan we après-skiën zeker?” onderbreek ik haar. Ze schiet in de lach, “Je hebt het helemaal begrepen! Een paar keer een piste naar beneden totteren, maar vooral veel plezier maken!” Ik moet ook lachen. “Om te après-skiën moeten Louise en ik dus leren skiën?” vraag ik. “Abslouut,” knikt Charlotte. En zo valt het verdict: ik moet en zal leren skieën (en Louise ook). Want zo’n mooie toekomstdroom, waarin niet alleen wij vieren nog steeds vrienden zijn, maar waarin we ook allemaal die droomvent gevonden hebben en kinderen hebben, verdient op z’n minst een poging tot in vervulling laten gaan. Vooral wanneer ze met zoveel verve geschetst wordt. En de inhoud onze stiekemste en diepste wensen verwoordt. Want eerlijk is eerlijk: een droom van een man (die respectievelijk perfect bij ons past), kinderen (zelfs ik, die er luidop over twijfelt) en een vriendschap die eeuwig mag duren… Dromen we daar niet allemaal van? Ons meisjeshart (do not fear, het steekt slechts af en toe de kop op) alvast wel. En weet je wat? Dat is okay. 🙂

Advertenties

One thought on “Over skiën en andere dromen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s