Bikinitalk

Mijn borsten zijn een beetje aan de kleine kant. Dat is niet zo erg, het heeft zo ook zijn voordelen. Ze stuiteren niet bijzonder als je gaat lopen, bijvoorbeeld. Ze zullen niet zo snel ergens uitfloepen, waardoor het risico op boobie exposure een pak lager ligt. Handig! Maar soms wil ik ze wel een beetje benadrukken. Hoe vul ik anders dat dazzling decolleté? Een beetje (extra) volume is dan mooi meegenomen. Met kleine borsten moet je af en toe een beetje aan optisch bedrog doen, namelijk.  Nu, met een goede push-up en een leuk shirt gaat dat redelijk makkelijk. Maar het kan ook anders. Als je een bikini aanwil, bijvoorbeeld. Zonder het juiste motiefje en de juiste hoeveelheid stof, geknipt op de juiste manier, lijken kleine borsten in een gewone bikini al vlug miniem, terwijl er toch wel degelijk wat hangt. Met die gedachte in het achterhoofd wilde ik al een tijdje de zomer tegemoet lopen met een push-up bikini -gezegend zij de uitvinder. Maar, zo’n ding koop je natuurlijk niet zomaar. Nee, het is een beetje de zoektocht naar de heilige graal. Je gaat op prospectie, past, zegt aan de verkoopster dat je “nog even wil nadenken”, zoekt verder, past nog meer, en nog meer. Ondertussen verlies je het mentale beeld van die mooi gevulde bikini waarmee je in de zomer het strand zal veroveren, nooit uit het oog. En dan, opeens, out of the blue, wanneer je je droom al bijna weer had opgeborgen, spot je hem: de perfecte bikini. In push-up model, uiteraard.  Na enkele seconden sprakeloosheid vindt de verkoopster dan toch de juiste maat  -“Oh, ik was even verward door het feit dat je oorbellen je beha matchen”. Eigenlijk matchen ze vooral mijn t-shirt, maar goed, ze heeft gelijk: beha (natuurlijk ook push-up), t-shirt en oorbellen delen dezelfde tint blauw. Maar om terug te keren naar die bikini: hij zit nog perfect ook! Bloedrood, een van mijn favoriete kleuren. Basic model, maar een klein detail -een strikje- maakt het helemaal (naast het push-up effect uiteraard). Mijn borsten zijn zowaar zichtbaar! Op zo’n moment vergeet je even je portefeuille -hoewel: 30 euro voor het bovenstuk en 15 voor een broekje erbij, het kan zoveel erger. Bovendien is het bijna mijn verjaardag, een kadootje voor mezelf mag er dan wel af. Helemaal opgetogen keer ik naar huis. Daar show ik mijn nieuwste aanwinst vol enthousiasme aan m’n zus (net bevallen en dus haar cupje moeten wisselen voor eentje meer). Zegt zij: “Oh, wat een kleine borsten heb jij!”. Gevolgd door een stilte. Of de relativiteit der dingen. Maar, besluit ze, “ik zou zo ruilen met de jouwe” -en ik stiekem met die van haar.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s